Shoppen op het strand.

Vanmorgen waren we al vroeg op. Na een lekker ontbijtje wilden we even gaan shoppen in Kuta. een taxi was zo gevonden en ik geef aan naar het centrum van kuta te willen. na een poosje onderhandelen worden we het eens over een prijs en kunnen we vertrekken. na ongeveer 7 minuten rijden we een zeer twijfelachtig straatje in met aan een kant een groot leegstaand pand in ernstig verval. aan de andere kant een parkeer plaats met een paar lokale "Bemo" busjes ( lokaal openbaar vervoer.) op een paar vage figuren na is de straat leeg. De chauffeur zegt dood leuk tegen ons: "hier centraal, jij nu betalen." Omdat geen haar op mijn hoofd er aan denkt HIER uit te stappen probeer ik de man uit te leggen dat ik met centrum niet het centrale busstation bedoel, maar het shopping centrum.... je zou toch zeggen dat 2 blanke ( oke... rode... ) toeristen niet een ritje met de taxi nemen om vervolgens met de bus verder te gaan, terwijl die ook langs het hotel komt waar de chauffeur ons heeft meegenomen..... De man kijkt ons een beetje knullig aan en op de vraag of hij ons nu alsnog naar een shopgedeelte wil brengen reageert hij dat dat heeeeeeeel ver weg is en dat er nog eens de dubbele prijs bij komt.....
aangezien het hier om omgerekend 1,75 ging besloot ik me maar even over het gevoel van "genaait" te worden heen te zetten en eieren ( of in dit geval veiligheid ) voor mijn geld te kiezen.

we worden nog geen !!2 minuten later!!! afgezet bij een heel groot zeeer statig duur gebouw. Dit ken ik nog wel van mijn vakanties naar Turkije. Hij krijgt overduidelijk een commissie door mij bij dit veel te dure winkelcentrum af te zetten. Omdat het veel te benauwd is om me te druk te maken stap ik uit en loop ik direct door naar de andere kant van het trottoir en stap in de eerst volgend taxi. Nu tref ik een vrolijke man die gelijk flirterig allemaal vragen begint te stellen... na even heel duidelijk te maken dat ik al getrouwd ben ( een leugentje die alles zoveel makkelijker maakt hier ) en te hebben uitgelegd wat ik wil brengt hij me naar de typische toeristen markt waar ik al de hele ochtend om vroeg. Het kan soms zo simpel zijn.

Overal hoor je dat je hier in Kuta ongeveer 30% van de vraagprijs moet betalen voor de spullen die je wilt kopen. Met mijn goede voornemens besluit ik te beginnen bij een paar nieuwe slippertjes voor Amber, model flipflop gevallen. Als ik vraag wat deze kosten is dat 450.000 rupiah ( omgerekend 37,50 ) met grote verbaaste ogen kijk ik hem aan.... hier is niet meer reeel op af te dingen... ik wil max 30.000 betalen ( 2,50 ) na een hoop verontwaardigde blikken en handgebaren besluit ik weg te lopen. Amber kijkt heel beteutert haar schoentjes na die ze moet achterlaten. Bij de volgende stand zien we de zelfde slippers.. deze worden voor de helft aan geboden. Na een poosje onderhandelen heb ik de prijs die ik wil... waarom doen ze hier toch zo moeilijk:P:P:P

valser zijn nog de verkopers die met prinsessen spullen en hello kitty dingen naar Amber toe gaan. beseffend dat een kind maar zeer kort naar de taart kan staren zonder er van te snoepen, maken ze van Amber een verdrietig meisje omdat mama geen "heuse echte hello kitty rolex" van 80 euro voor haar wil kopen....

Al met al hebben we heel veel lol gehad was het een leuke ervaring. Na een uurtje overal naar binnen getrokken te worden en nee zeggen hebben we het gehad en gaan we naar het hotel terug. verrassend genoeg duurt de taxi rit maar 1,5 minuut voor we weer voor het hotel staan..... ze ruiken gewoon de nog onwetende toeristen van een kilometer afstand...... Maar hier trappen we niet nog eens in. ;)

Het is al vanaf een uur of 9 rond de 33 graden. Het is regenachtig en daardoor zweeterig weer.
Ondanks de regen duiken we gelijk het zwembad in, wat heerlijk verkoelend is.. onder een parasol die ook als grote paraplu dient lig ik lekker op een lig bed in de regen mijn boekje te lezen terwijl Amber het zwembad onveilig maakt. Rond 12 uur trekt de lucht open en word het stralend weer...

Lunchen aan het zwembad. De Balineze maken het eten zo leuk op... rijst met een hoedje en een sathee stokjes toren.

's avonds eten we weer lekker in het restaurant, waar vandaag een echte Balinese dans wordt uitgevoerd. 
Erg leuk om te zien..... voor 10 minuten... daarna.... tja.... vind ik het nogal saai worden... na ongeveer een uur lijkt er een einde aan de dans te komen... Maar dan blijkt dat ze het ook hier als vermaak beschouwen om de toeristen erbij te betrekken... een genante gebeurtenis die ik altijd probeer te vermeiden. Terwijl de danseresjes het terras over gaan opzoek naar "slachtoffers" om mee te doen bij de dans... terwijl alle andere mensen zitten toe te kijken, kruip ik een beetje weg in mijn stoel. aan alles straal ik uit "kies mij NIET" maar toch komt er een van de meisje op mij afgelopen... waarom zit ik nou zo vooraan...... om me heen moedige mensen mij aan om mee te gaan. Dus ik doe het enige wat ik in zo'n situatie kan doen.... Ik pak Amber d'r handje en geef die aan het  meisje... opgelost. Amber loopt netjes een paar stappen met het meisje mee, ziet alle ogen op haar gericht en vlucht terug naar haar stoel. Vreemt genoeg brengen de mensen daar weer wel alle begrip voor op....

Na het eten gaan we nog even lekker (alcohol vrije) cocktails drinken de poolbar.

Ik klink geloof ik een beetje cyniesch in deze post, maar we hebben het hier ontzettend naar onze zin. op naar de volgende dag!